laurainnz.reismee.nl

2 weken samengevat en leuk nieuws!

Hallo allemaal,

Sorry voor iedereen die zich afvroeg waar de update van vorige week is gebleven. Maar er was weinig te vertellen en daarom vat ik 2 weken samen in een langer verhaal. Ik heb minimaal aan foto's gemaakt maar ik zal ze aan het fotoalbum toevoegen. Helemaal onderaan de pagina staat het leuke nieuws voor hen die minder interesse hebben in de rest  .  

Vandaag is het zondag 10 november en het regent de hele dag al nonstop en hard. Ik ben naar de sportschool geweest en heb mijn workout gedaan. Daarna ben ik de sauna ingegaan om even te ontspannen. De rest van de middag blijf ik in bed en kijk ik Netflix of tv. Het enige dat ik kan terugkijken is NPO of YouTube maar dat is geen probleem. Sinds afgelopen week kijk ik 'per seconde wijzer' en ik probeer met de kandidaten mee te doen. Een leuke afwisseling op de soms wat eentonige dagen met de kinderen. Een vastpatroon is aan het ontstaan en zo glijden de dagen voorbij. Het is ook echt dat ik voel dat de afgelopen twee weken snel zijn gegaan. 

De jongens zijn erg druk, snel afgeleid en zeer selectief horend hahaha. Dit hebben we afgelopen week ervaren toen de thuislerares weer is langsgekomen. Als je soms tegen ze praat kijken ze dwars door je heen en horen ze niks. Daarnaast is het geven van instructies niet altijd even makkelijk en kan het 'uren' duren voordat je een duidelijk antwoord heb. De jongens zijn nogal wispelturig dus als ze nu groen willen willen ze twee seconde later blauw. Het is daarom dat ik soms een beetje moeite heb met de democratisch opvoeding waarbij alles in overleg gaat met de jongens en je maar blijft vragen wat ze willen. "Willen jullie naar het park?" "ja? Oké dan gaan we nu." "Nee? jullie willen toch thuisblijven oké geen probleem." "Wat willen jullie dan doen?" "Willen jullie steppen of fietsen mee naar het park?" "Fietsen? oké geen probleem. Of toch liever steppen." Een dialoog met kinderen is goed en ik ben zeker een voorstander in het geven van ruimte om eigen keuzes te maken maar soms gaat het eeuwig door en is het zinloos. Ik heb gelukkig wel het idee dat Sally dit ook steeds meer inziet. Verder gaat alles gewoon z'n gangetje en kabbelen we rustig voort. Leven en laten leven, ene oor in andere uit en vooral probeer ik mij niet overal meer iets persoonlijk van aan te trekken. De 3e maand is al begonnen en op 6 december zijn we al op de helft. Vorige week was nog even een week die voor problemen kon zorgen omdat Julian veel weg was voor werk. In de avond heb ik daarom geholpen met het eten en avondritueel. Sally had eerst het idee dat ze iemand moest vragen om te helpen en dat vond ik nog al vreemd. Wat is mijn functie als je andere wilt vragen om in huis te komen... Gelukkig ging alles goed en zijn we de week positief doorgekomen. Ergens voelt het als een overwinning en een zie je wel ik ben niet totaal nutteloos   

In het laatste bericht heb ik over mijn kleine teen geschreven. De update hiervan is dat het goed gaat. Hij zit er nog aan en doet mee met de andere 9 tenen. De eerste dagen waren nog erg gevoelig maar nu gaat alles goed. Mijn voet heeft weer een gezonde mensen kleur en is niet meer blauw    Dat moet ook wel want komend weekend is de Tongariro Crossing en dan heb ik mijn voeten hard nodig. Ivet heeft vandaag de 7 a.m. bus gereserveerd dus dat wordt een lange en waarschijnlijk vermoeiende dag. Vrijdag pak ik in Auckland de 7:30 a.m. bus dus het wordt vroeg uit de veren beide dagen. 

Verder ben ik vorige week zaterdag en gister met Franzi naar het winkelcentrum geweest. Vorige week in Sylvia Park en gister in Westfield St. Luke. Sylvia Park was mijn eerste treinreis in NZ en het stelde weinig voor hahaha. De trein lijkt op een Arriva trein en is dus weinig verschillend van de Nederlandse. Verder is het uitzicht vanaf de trein prachtig en heb ik graag naar buiten gekeken. De vraag of alles groen is in de natuur is makkelijk te beantwoorden. Alles is groen wat ik tot nu toe gezien heb! Uitgestrekte grasvelden en bergen begroeid met bomen en planten. In het winkelcentrum hebben we een beetje gewandeld en rondgekeken en ben ik met lege handen huiswaarts gegaan. Gister in Westfield heb ik een korte broek gekocht. Ja echt waar, een korte broek! Voor vele nu de vraag: is dat spannend? Ja, want wie mij een beetje kent weet dat ik niet de grootste fan ben van korte broeken      Het koste een hoop moeite maar na lang speuren vond ik er een die leuk genoeg is. Afgelopen week was het 28 graden en ik heb te weinig zomerkleding meegenomen vandaar de keuze om een praktisch kledingstuk te kopen. Na het winkelen zijn we naar Maleficent in de bioscoop geweest. Deel 1 heb ik in England gekeken dus ik vond het speciaal dat ik deel 2 nu in Nieuw-Zeeland kijk. Als film van de week koste deze slechts $10 p.p. dus een koopje. De avond eindigde bij de Thai (zoals al vaker de afgelopen weken) en voor vanavond eet ik de restjes die ik mee naar huis heb genomen.
We zijn naar St. Luke gelopen en dat viel eigenlijk reuze mee .Een goede 4km. enkel met een steile klim op de terugweg. Het aantal kilometers dat ik hier heb afgelegd zijn er al meer dan dat ik waarschijnlijk het afgelopen jaar in Nederland heb gelopen. Nu weet ik ook waar de dierentuin is en dat dit op een prima loopafstand ligt. Deze had ik eigenlijk vandaag willen bezoeken maar het weer hiel mij tegen. Op vrijdag 1 november hebben Franzi en ik de wedstrijd om de 3e plek WK rugby gekeken waarin Nieuw-Zeeland glansrijk won van Wales. Onder het genot van een biertje, nacho's en chips and gravy hebben we een goede wedstrijd gezien. Zelfs de spelregels zijn geen groot raadsel meer. Halloween wordt hier wel gevierd maar het gastgezin heeft er geen aandacht aan besteed. Wel hebben de jongens een Twix gekregen bij de buren en was dit het 'speciale toetje' van de avond. Normaal snoepen de jongens niet dus vandaar dat een Twix een traktatie is. Daarnaast is er de hele week al vuurwerk afgestoken in verband met Guy Fawkes nacht op 5 november. Ik heb dit in Engeland gezien en wist niet dat ze dit hier ook actief herdenken. Aan de andere kant Nieuw-Zeeland is een onderdeel van the commonwealth dus ik had het kunnen weten. 

Op zondag heb ik met Kelli afgesproken en ben ik met het veer naar Devonport gereisd. Het was een zonnige dag en we hebben aan een strandje gezeten. 's avonds een hapje gegeten en toen weer naar huis. Ik besloot om de bus terug te pakken en dit was geen slechte keuzen want je ziet toch meer en uiteindelijk was ik net zo laat thuis als dat ik het veer had gepakt. Papa en Teun zijn vorige week zondag samen naar VVV- Feyenoord geweest en hebben een leuke middag gehad. Papa heeft seizoenskaarten voor VVV dus het is lief dat hij Teun heeft meegenomen. Het doet me daarom ook extra goed dat ik van beide positieve verhalen heb gehoord. 

Woensdag was er een koffieavond bij Dream Au Pair maar deze was niet heel bijzonder en ik ben om 9u weer naar huis gegaan. Verder heb ik nog koffie gedronken met Franzi en heb ik in het park een nieuw meisje leren kennen waarmee ik morgen samen naar yoga ga. Misschien overdag nog een koffie maar dat is nog niet definitief. Het aantal koppen koffie dat ik heb gedronken zijn ondertussen ook ontelbaar geworden maar het is ook te makkelijk. Even naar buiten en even snel afspreken voor een bakkie. Het aantal tentjes is ook niet op twee handen te tellen en er is daarom altijd wel ergens een plekje om te zitten. Heel slecht maar net als in England gaat hier denk ik mijn meeste geld aan op. Maar ik moet ook gaan sparen want... 

Tromgeroffel:

Teun heeft zijn ticket geboekt!!!  

20 december t/m 2 januari komt Teun mij opzoeken in Nieuw-Zeeland. Ik had een hele reis uitgestippeld, huurauto geboekt en hostels gereserveerd maar... uiteindelijk hebben we besloten om de Kiwi Experience te doen en heb ik alles geannuleerd. We? eigenlijk meer ik want Teun vindt alles prima. Omdat ik zelf ook niet zo goed weet wat nu echt de must do's zijn (natuurlijk heb ik internet en plekken waarvan ik gehoord heb) leek het mij achteraf toch beter om georganiseerd te reizen en zo zeker te weten dat je in een korte tijd de hoogtepunten hebt gezien. Dit ook om te voorkomen dat we uitslapen en dagen verspillen met lanterfanten. Daarnaast heb je nu een gids die je voorziet van informatie en reisgenoten waarmee je ervaringen kunt delen. 

Ook Steffie en Eva hebben de plannen om mij te bezoeken al rond en boeken dit weekend de tickets om in maart deze kant uit te komen. Zij zullen eerst samen het noorder eiland doen en ik sluit aan om met ze naar het zuider eiland te gaan. Of dit idee echt tot uitvoering kan komen is nog even een beetje afwachten maar zij komen in ieder geval zeker. Binnen het gastgezin zijn er namelijk ontwikkelingen aan de gang die roet in het eten kunnen gooien. Ik weet zelf ook nog weinig tot niks dus kan verder geen uitspraken doen. Zodra ik meer weet zal ik dit uiteraard delen. 

Bedankt voor het lezen en tot snel!

Dikke kus   

Coromandel weekend

Hallo iedereen,

Afgelopen weekend ben ik samen met Steffie, Franzi en Kelli naar Coromandel geweest. Op zaterdagochtend hebben we bij mijn huis verzameld om rond 10:00 uur de auto op te halen. Een beetje een vreemde gebeurtenis want de autosleutels waren kwijt. Maar uiteindelijk waren we onderweg. We hebben een hele route moeten rijden maar we kwamen langs de mooiste plekjes. Via Thames, Coromandel en Colville zijn we naar Fletcher bay gereden. Een bochtige route waarbij de sterkste maag wagenziek kan worden. Onderweg zijn we daarom een paar keer gestopt om de maag te laten rusten en tevens van het uitzicht te genieten. Helaas hadden we boven geen tijd meer om nog een wandeling te maken dus zijn we doorgereden naar ons hostel in Whitianga. Een hostel dat meer aanvoelde als een studentenhuis haha (fotoalbum). De bedden waren vreselijk maar de sfeer was goed! veel jongeren die bereid waren om een drankje te doen en met een klein groepje zijn Steffie en ik op zaterdag een rugby wedstrijd gaan kijken. Helaas voor Nieuw-Zeeland zit er bij dit wereldkampioenschap slechts een 3e plek in als ze geluk hebben. Een positieve sfeer en een toffe groep maakte het weekend erg gezellig. Zondag zijn we naar the Cathedral cove geweest. Een prachtige zonnige dag om op een strand door te brengen. Waar we eigenlijk nog naar de hot water beach wilde hebben we besloten om op het stand te blijven. 's Avonds zijn we alsnog naar hot water beach geweest en hebben we bij de ondergaande zon een picknick gedaan. In het hostel hebben we pasta gekookt in het kader van budgetteren. Samen met enkele andere uit het hostel hebben we genoten van het warme water. Franzi en ik zijn samen naar het hostel gegaan en Steffie en Kelli besloten nog even te blijven en met de andere naar huis te rijden. 

Verder heb ik onderweg naar het stand mijn teen lelijk gestoten maar gedacht dat gaat wel weg. Vandaag heb ik besloten om toch even langs de huisarts te gaan en een tetanus spuit te halen. De laatste was tijdens het normale vaccinatieprogramma dus voor de zekerheid. De kosten vielen gelukkig mee in tegenstelling tot wat ze me aan de telefoon verteld hadden. Eigenlijk kon ik een afspraak om 4u krijgen maar dat past niet in het werkrooster... ineens zei ze 'ooh wacht, over 30 minuten kan ook!' dus ik naar de huisarts en alles was gelijk geregeld.

Op maandag zijn we met een omweg langs Pearoa naar huis gereden. Pearoa is een dorpje waar de in Nieuw-Zeeland bekende L&P frisdrank is 'uitgevonden'. Een grote fles langs de kant van de weg is de ware trekpleister haha. Uiteindelijk hebben we besloten om 's avonds nog even een afsluitend hapje te eten bij de Aziaat van vorige week in Ponsonby centre. 

De rest van de week was een rustige week. Op vrijdag is Steffie blijven slapen omdat we 's morgens al vroeg zouden vertrekken. We hebben een wijntje bij Franzi gedronken en zijn rond middernacht naar huis gegaan. Verder heb ik door de week nog een wijntje met Franzi gedaan en ben ik gaan sporten. Dinsdag heb ik mijn trainingsrooster uitgeprobeerd en het ging goed. Joshua, nu weet ik zijn naam, heeft een programma geschreven waarmee ik in ongeveer 45/60 minuten een total body workout heb. Helaas kan ik vanwege een dikke blauwe kleine teen deze week niet gaan. Ik draag het liefst zo min mogelijk schoenen op dit moment   

Ook heb ik een busticket naar Ivet geboekt. In het weekend van 15 november ga ik op vrijdag 7:30 's morgens met de bus om in de middag te arriveren en het weekend door te brengen. Nu al veel zin in. 

Komend weekend heb ik nog geen plannen maar we zullen zien. De werkweek is wat korter deze week vanwege de nationale feestdag gister en komende vrijdag ben ik na de ochtend vrij want de vader neemt de jongens opnieuw mee een weekend weg. Komende week wordt ook interessant want de vader is erg druk en moeder en ik gaan het samen proberen te regelen. Ergens houd ik mijn hart hiervoor vast maar ik hoop dat we het samen kunnen zonder ruzie. De gevoelens gaan nog altijd op en af maar ik wil er niet meer over zeuren hahaha. Ik wilde vandaag Dream au pair bellen om even een beetje advies te vragen maar door mijn teen zijn de plannen veranderd. We zullen zien hoe het gaat en aan het einde van de week ben ik hier al 2 maanden   

In het fotoalbum staan de mooie foto's van dit weekend.

Tot de volgende! kusjes  

Korte update week 6

Hallo allemaal,

Vorige week merkte Paul terecht op dat ik had aangegeven niet elke week te schrijven, en alleen te schrijven als het interessant was. Nu is het toeval geweest dat ik iedere week al dingen heb ondernomen en dat het iedere week het schrijven waard was (vind ik dan hahaha). Om in het ritme te blijven wil ik deze week ook iets schrijven ondanks dat het een eenvoudige en rustige week was.

Zoals ik in de vorige post heb geschreven ben ik bij een sportschool aangemeld en bij het abonnement valt ook een 'personal trainer'. Deze persoon maakt om de zoveel weken een schema en houdt je voortgang bij. Omdat ik hiervoor betaal heb ik hem dus in de arm genomen en vrijdag hebben we kennis gemaakt. Ik ben gewogen, gemeten en hebben mijn algehele gezondheid besproken. Toen ik na 30 minuten klaar was bedacht ik mij dat ik zijn naam niet weet. Hij heeft het niet gezegd en ik heb het niet gevraagd. Morgen (dinsdag) ligt mijn programma klaar en kan ik gericht oefeningen gaan doen. Dit heb ik bewust gedaan want zonder programma ben ik al een kip zonder kop, inspiratieloos en geen idee wat ik moet gaan doen. Het doel is niet om breder te worden of om gewicht te verliezen maar om gewoon lekker bezig te blijven. Ik ben benieuwd. 

Afgelopen week was er kunstweek en samen met Steffie ben ik op zaterdag naar Devonport geweest om hier een Glow tentoonstelling te bekijken. Mijn gedachte was een vergelijkbaar iets als Glow Eindhoven maar dat bleek de grootste leugen naar mijzelf hahaha. Evenmin niet slecht maar zeker niet wat ik verwacht had. Een paar lichtgevende kunstvoorwerpen op een terrein zo groot als een kleine sporthal moest het doen. Overdag zijn we gestart in het Art Museum (zie foto's van eerder bericht) en hebben we de halve middag en een café doorgebracht. Na lekker te hebben gegeten en veel gelachen te hebben begon het te schemeren en zijn we over het terrein van Glow gelopen. Om 21:00 ongeveer was ik weer thuis. 

Zondag ben ik rond het huis gebleven en heb ik met Franzi geluncht in Ponsonby Centre. Een soort buurthuis met verschillende eetkraampjes zoals een Chinees, bakkerij, yoghurtbar en burgertent. Franzi en ik zijn voor de Vietnamees gegaan en 's avonds zat ik nog vol van het eten dus mijn dinner heb ik overgeslagen. In de avond heb ik de hele familie even kort gesproken want zij hadden om 8:00 's morgens een verrassingsfeestje voor mijn tante die Sara heeft gezien. Terwijl de hele familie aan de ontbijttafel zat ben ik doorgegeven en heb ik iedereen even gedag gezegd. Toch leuk om er op die manier bij te kunnen zijn. Dan besef je ook dat de wereld klein geworden is door alle techniek. 

Ook hebben Sally en ik nog een gesprek gevoerd over de voortgang en de huidige stand van zaken en dit was een positief, open en eerlijk gesprek. De komende dagen ga ik een dagritme kalender maken om voor de jongens een overzicht te hebben van wanneer ze tijd met mij hebben en wanneer met mama. De proefversie is opgezet en bijna klaar voor gebruik.

Dat was het denk ik voor afgelopen week. Gesport, een personal trainer ontmoet, beetje gewandeld en rondgehangen. Komend weekend ga ik samen met Franzi en Steffie naar Coromandel en dat zal een stuk actiever worden. Meer hierover in het volgende bericht. Foto's van deze week zijn er niet dus zullen ook niet in het fotoalbum staan   .

Bedankt voor het lezen.

Lieve groetjes <3 

Week 5

Hallo Lieve lezers!

Na een paar weken schrijven heb ik feedback gekregen van trouwe lezers die blij worden van een zondagochtend en in de inbox een e-mail dat ik mijn blog heb bijgewerkt. Dus deze mensen wil ik niet teleurstellen en hopelijk kan ik de zondag leuk starten   

Deze week was minder druk en vol dan de vorige maar nog altijd heb ik mij niet verveeld. Maandag begon rustig met weinig spannende dingen behalve een rondje van 3 km door de buurt. Niet mijn beste tijd en verre van de 5 km die ik het liefst had gerend maar het hoogteverschil meegerekend ben ik niet ontevreden. Ik las vandaag dat de marathon eindelijk onder de 2 uur is gerend maar  aan die tijden wil ik mij helemaal niet gaan wagen. Ik denk niet dat ik de juiste lichaamsbouw heb om die snelheden te bereiken    Dinsdag heb ik tevens weinig gedaan behalve een wandeling naar de bibliotheek en een broodje bij de Duitse bakker. Het weer is erg onvoorspelbaar dus waar je 's morgens een winterjas kunt dragen loop je een paar uur later te zweten in een hemd door de brandende zon. Nu snap ik waarom laagjes en zonnebrand een echte must zijn. Dus ingepakt ben ik naar de bieb gelopen en bij een gebrek aan laagjes kwam ik bezweet thuis. Les geleerd voor een volgend keer!

Op woensdag en donderdag was het wederom thuisdag voor de jongens. Woensdag kreeg ik een berichtje van de visiting teacher dat ze met een groepje in het park hadden afgesproken en dat ik meer dan welkom was. Maar de jongens meekrijgen was makkelijker gezegd dan gedaan. Tot grote ergernis van mijn gastmoeder die zich hardop afvroeg of ik toch ongeschikt ben want als de jongens niet met mij het huis uit willen wat is dan het punt... Niet leuk en ik raakte even in een dip maar na de middag leek de lucht alweer geklaard en ik heb haar de rest van de dag een beetje ontweken. 's avonds ben ik gaan sporten om mijn hoofd leeg te maken en heb ik gelijk een abonnement afgesloten. Dit abonnement is voor het zwembad, de sportschool en groepslessen dus ik kan de week prima vullen met sport. Overigens heb ik na 30 minuten proberen Sam meegekregen naar het park en hebben we een hele goede tijd gehad. Ook de visiting teacher heeft dit gezien en ze gaf aan de moeder een positieve e-mail te sturen. Hier zou ze dan in zetten dat ze het leuk vond Sam en mij te zien en dat ze echt een chemie tussen ons ziet. Verity (zo heet ze) heeft mij even getroost en geluisterd en dat heeft zeker geholpen. Fijn om die steun hier te hebben al had ik gehoopt dat de negativiteit achter ons zou liggen. 

Op donderdag heb ik pannenkoeken voor lunch gemaakt en ben ik 's middags met Lily en Allan de hond naar het park geweest terwijl moeder en de jongens naar de bieb gingen. Dit was haar eigen idee en ik was bijzonder verrast toen ze het voorstelde maar het was een heerlijke wandeling. De pannenkoeken gingen goed naar binnen en dat is een mooi teken. 's Avonds hebben de jongens vrolijk over hun pannenkoeken verteld dus dat bracht de positiviteit ook zeker terug. in de avond heb ik ook zonder problemen een uurtje opgepast. Daarnaast vertelde ze ook dat ik op vrijdag vrij zou zijn dus een mooie kans om iets te plannen.

De vader heeft de jongens meegenomen naar het strandhuis van zijn ouders die na 2 maanden buitenland terug zijn van hun reis. De neefjes waren er ook en gelijk vanuit school zijn ze vertrokken. Sally en Lily zijn niet meegegaan op dit reisje. Vrijdag ben ik met Kelli, een Amerikaans meisje naar Cornwall park geweest dit is het park rondom one tree hill op 1 uur reisafstand van deur tot deur met OV. Kelli is nieuw in Auckland en 27 jaar dus iets ouder en dat is fijn. De hele organisatie verliep wat stroef want we zouden eigenlijk afspreken, toen heeft zij geannuleerd en later kreeg ik een berichtje dat haar afspraak is verzet en dat ze in het park was. En waar ik was? dus ik haar gebeld en gezegd dat ik haar waarschijnlijk verkeerd heb begrepen want ik ben nog thuis... Maar uiteindelijk heb ik de bus gepakt en hebben wij elkaar in het park getroffen. Zeker de moeite waard en absoluut geen spijt van. 

Op zaterdag had ik een zondagsgevoel vanwege de extra dag die ik vrij heb gehad. In de ochtend heb ik even opgepast en het huishouden gedaan om de uren van vrijdag te compenseren. Daarna ben ik naar het Auckland memorial war museum geweest. Een museum die, zoals de naam doet vermoeden de eerste en tweede wereldoorlog herdenkt maar ook de burgeroorlog en andere oorlogen waarbij Nieuw-Zeelandse militairen omgekomen zijn. Het was een mooi museum maar ik denk dat ik niet in de juiste stemming was op dat moment. Ook ben ik nog even naar een winkelcentrum geweest en uitgeput kwam ik om 5 u thuis. De avond heb ik niets meer gedaan nog even met Sally gekletst en Netflix gekeken. Het is zeker mogelijk om een gesprek met haar te voeren maar haar stemmingswisselingen maken het niet altijd makkelijk. 

Vandaag (zondag) ben ik naar Piha geweest waar ik samen met kelli vooral veel geklommen heb. Het was er wederom absoluut prachtig en de foto's staan in het fotoalbum. Piha ligt in aan de westkust en is vooral beroemd om de Lion rock. De weg naar het strand was bochtig en onoverzichtelijk maar Kelli reed en deed het keurig. Zeker de moeite waard om eens terug te gaan! Daarnaast hebben we nog een waterval bezocht die absoluut de moeite waard was. Een klein uitstapje op de heenweg en waarschijnlijk als we 'maar' op vakantie waren hadden we dit overgeslagen. Dat is het mooie van 6 maanden verblijven in dit prachtige land, ook de mindere highlights kunnen worden bezocht en er is meer tijd om kleine uitstapjes te maken. Nu kom ik thuis van een dinner met Kelli en Franzi (die eindelijk terug is van haar 2 weken vakantie met het gastgezin). We hebben pizza gegeten bij Ozone een hip en nieuw restaurant op loopafstand omdat Kelli en ik genoeg gelopen hebben vandaag hahaha. Het weekend is afgesloten met een tiramisu. In eerste instantie wilde ik voor de lunch van vandaag ook pannenkoeken maken maar toen ik vanmorgen wakker werd was de zin in pannenkoeken een beetje verdwenen. Het werd daarom een broodtrommel met boterhammen chocopasta haha ik ben er nu ik er op terugkijk blij mee anders had het avondeten waarschijnlijk niet gepast. Voldaan en volgegeten ga ik zo nog even met papa en mama bellen. 

Morgen sta ik om 7u op om om 7:30 weer een nieuwe week te beginnen. 

Bedankt voor het lezen!
Lieve groetjes aan allemaal   

1 maand in Nieuw-Zeeland

Hallo!

Zoals de titel al verklapt ben ik 1 maand in Nieuw-Zeeland. En zoals jullie ook hebben kunnen lezen is het een hele bewogen maand geweest. Veel tranen maar tussendoor ook veel plezier gehad. Ik heb nieuwe mensen leren kennen en de band met de moeder hersteld. Overigens heb ik voor dat laatste weinig zelf hoeven doen aangezien zij haar excuses heeft gemaakt. Ik ben in mijn beleving gewoon mijzelf geweest en heb mij professioneel opgesteld tijdens de hele situatie. Maar daar kunnen de meningen over verdeeld zijn  . In ieder geval, de sfeer is nog altijd goed en wij lachen nog altijd met elkaar. Het is in sommige situaties nog even zoeken naar de juiste balans maar omdat de jongens zo onvoorspelbaar zijn is het lastig om elke situatie goed in te schatten. De jongens zien mij nog altijd graag en we doen leuke dingen met elkaar. Beetje racen op de crossbaan en rennen in het park. Met Lily gaat ook alles goed, wij wennen steeds meer aan elkaar en aan het feit dat ze het soms nou eenmaal met mij met doen. Ook Sally ziet dat Lily aan mijn aanwezigheid gewend is want ze zei zelf dat ze lacht als ze mij ziet. Leuk, leuk, leuk.

Deze maand heb ik ook al het mooie land mogen zien met enkele tripjes in de omgeving. Deze waren te lezen in mijn vorige verhaaltjes. 

Afgelopen week heb ik naast de dagelijkse werkzaamheden mijzelf lekker bezig gehouden. Op maandagavond ben ik naar de gratis yoga in het buurthuis geweest. Nederlanders houden van gratis en yoga was al zo lang geleden dat het proberen waard was. Het was een afgeladen zaal met niet gelogen 30+ mensen en op commando gingen we van downward dog, naar warrior 1 en 2. Even een lunge, nog wat rollen en het uur was zo voorbij. Op dinsdag ben ik naar de bioscoop geweest. Heerlijk alleen genieten van Downton Abbey. Het leven van de familie Crawley heb ik van begin tot eind gevolgd op Netflix dus de film moest ik hoe dan ook zien. Op dinsdag is de bioscoop goedkoper dan andere dagen van de week dus een mooie invulling van de ochtend. Samen met 2 oudere dames waren wij de enige die de film keken. Heerlijk rustig en ideaal om even af te schakelen. Aan het einde heb ik even met de dames gekletst en ze waren vol verbazing een jonge meid in de bioscoop te zien hahaha. 

Toen ik thuis kwam van de bioscoop stond er een grote witte doos voor mijn slaapkamer. Teun en ik zijn 2 jaar samen en hij had heel lief een pakje laten bezorgen. Uit de doos kwam een rode ballon gevlogen en dat is alles wat ik niet verwacht had. Zelf heb ik alleen een kaart verstuurd maar als Teun komt (wat de planning is) zal ik het goedmaken   

Woensdag en donderdag was wederom homeday voor de jongens en hebben wij rondom het huis gespeeld. Wij hebben de vingerverf geprobeerd maar het is nog verre van een Picasso. Samen met Sam ben ik naar de crossbaan geweest waar de 'grote' jongens plaats hebben gemaakt om ons ook even te laten gaan. Op deze momenten begrijp ik ook waarom een hulp zo welkom is. De jongens hebben hele andere interesses en op deze manier kunnen ze beide doen wat ze leuk vinden. Ook is de thuislerares geweest die eens per maand activiteiten doet met de jongens. Helaas waren ze niet geïnteresseerd en hebben we de interesses van de jongens gevolgd en met hen gespeeld. Donderdagavond heb ik een uurtje opgepast zodat Sally en Julian een ijsje konden eten. Lily had hier weinig zin in en zodra de deur werd dichtgedaan begon ze nonstop te huilen. Uiteraard- toen de ouders thuiskwamen omdat ik ze had gebeld viel ze vredig in slaap. 

Vrijdag heb ik weinig gedaan en ben ik naar de Europese winkel geweest om een nieuw doosje drop te halen. Uiteindelijk werd het een bonnetje met Bastonge, Schoolkrijtjes, Napoleon en pannenkoekenmix. 

Zaterdag was een van de beste dagen in mijn leven! Een High School Musical marathon in de bioscoop. 6u lang alle 3 de films achterelkaar op groot scherm. 6u lang heb ik genoten met een lach van oor tot oor. Een afgeladen zaal vol met merendeel volwassenen die allemaal begonnen te gillen als Zac Efron zijn shirt uitdeed en het moment waarop Gabriella en Troy eindelijk zoende werd met applaus en gejuich gevierd. Een sing-a-long tijdens bijna alle nummers maakte de middag compleet. Nooit geweten dat ik hier zo gelukkig van kon worden maar de tienerjaren werden herleefd. De filmmarathon werd gevonden omdat Sally mij op de website Concrete Playground heeft gewezen. Hier staan activiteiten uit de omgeving op die voor een vriendschappelijk prijsje kunnen worden geboekt. Voor $25 naar 3 films is inderdaad geen geld. De andere meiden en ik hebben genoten en samen met een paar andere hebben wij een pizza gedeeld om de dag af te ronden. 

Op zondag ben ik met 3 andere meiden naar Whangaparaoa gereden en hebben wij het Shakespear park bezocht. Het meisje dat eerst zou rijden heeft zich helaas moeten afmelden waardoor ik de nieuwe chauffeur werd. Nu hebben jullie kunnen lezen dat Sally vindt dat ik absoluut niet kan rijden maar deze reis ging goed. Beetje onwennig maar in een veel kleinere auto en onder relaxte omstandigheden gingen we goed. De eventuele boetes worden binnen 7 dagen opgestuurd maar dat zal wel meevallen. De snelheidsmeter week nogal af want hij gaf 60 aan maar het bord zei 48. Dus geen idee hoeveel mensen ik geïrriteerd heb maar jammer dan. Na een mooie wandeling door zowel een dichtbegroeid bos als weilanden met schapen en koeien reden we naar huis om bij een Mexicaans restaurant ons avondeten te nuttigen. Tijdens de wandeling hebben we nog gesproken met een oudere man die enthousiast vertelde over de natuur in Nieuw-Zeeland. Hij vertelde over vrijwilligersprojecten en ander mogelijkheden om nuttig te zijn voor de gemeenschap en de natuur. Vol passie en met zoveel energie dat je bijna zin krijgt om daadwerkelijk vrijwilligerswerk te doen. 

Alle foto's zijn aan het fotoalbum toegevoegd. 

Nu is het maandagochtend en heb ik mijn sportkleren aan om zo even te gaan rennen. Mijn eerste rondje dus ben benieuwd. 

Bedankt voor het lezen   

Liefs, Laura 

Eindelijk goed nieuws! Een lang verhaal.

Hallo!

Zoals de titel al verklapt eindelijk goed nieuws! De afgelopen weken waren een emotionele achtbaan en dat is eindelijk veranderd.
Vorige week maandag was de sfeer in huis nog een beetje grimmig en hadden jullie op zondag kunnen lezen dat ik contact had gezocht met Dream Au pair en Travel Active. Ik starte de week met het idee dat ik ieder moment mijn koffers kon pakken en dat het over zou zijn. In gedachte had ik toen mijn koffers voor mijzelf al gepakt en stonden ze al bij de deur, klaar om te vertrekken.

Maar niets is minder waar. Ik heb enkele van jullie al gesproken deze week en vol verbazing verteld over wat er is gebeurd. 

Eerst even de week. Op maandag vertelde de moeder dat ze mij 1 maand gaf om een band met de jongens te bouwen. Ze was daarbij ook heel duidelijk dat week 3 nu was begonnen en dat het dus echt moest komen. Dus ik had van alles bedacht voor de vrije dagen zoals bijvoorbeeld het bakken van speculaas en vingerverven. Deze week moest ik mijzelf dus gaan bewijzen. Op dinsdag ben ik door weer en wind gegaan om bij de lokale specialiteitenwinkel voor Europese producten speculaaskruiden te halen. Want zonder kruiden geen koekjes. Oma had mij eerder al een recept gestuurd dus alle ingrediënten waren in huis. De winkel heeft naast kruiden ook koek, snoep en drank dus zeker iets waar ik nog eens naar terug ga. Naast de kruiden is er ook een pak Zoethoudertjes aan mijn vingers blijven plakken dus met dropjes en al ging ik terug naar huis. Bij thuiskomst zag ik de moeder en vertelde ik dat ik het laatste potje speculaaskruiden heb weten te bemachtigen. Ik drong in deze het gesprek met haar gewoon op. Want als ik hier mag wonen mag ik ook gezien en gehoord worden. Daarnaast bood ik haar een dropje aan en was ze bijzonder enthousiast over hoe lekker het was. Ik weet niet of dit de ijsbreker is geweest maar vanaf hier werd ze steeds vriendelijker. Ze vroeg hoeveel de kruiden heeft gekost maar voor het gemak heb ik deze cadeau gedaan. Zij betalen mij ruim dus daar ga ik niet failliet op. 

's avonds ben ik met een groepje andere au pairs naar de bioscoop geweest. Het was leuk om even niet thuis te zijn maar de film was niet voor mij. We zijn bij Good Boys geweest en het gaat over 3 brugpiepers die binnen 24u meer kattenkwaad uithalen dan een gemiddeld mens in 40 jaar doet. Maar het was leuk om andere au pairs te zien en even kennis te maken. De film was een bewuste keuzen want mocht ik niemand leuk vinden dan maakt het niet uit aangezien je niet mag praten in een bioscoop. 

Op woensdag zijn de jongens en ik de koekjes gaan bakken en dit ging erg goed. Ze luisterde en waren dol enthousiast dat ze konden helpen. Het regende de hele ochtend dus dit was een mooie binnen activiteit. Het deeg moest even rusten dus ondertussen konden wij ook weer iets anders doen. De moeder heeft de hele ochtend een stapje teruggedaan en 's middags zijn de jongens en ik samen naar het park geweest. Allemaal ongekend en heel onwennig ook. Geen controle en totale vrijheid. Woensdag vloog voorbij en het was donderdag. Donderdag is ook een thuisdag en de jongens en ik hebben geprobeerd om snel naar het park te gaan. Hierbij ben ik van alles vergeten zoals bijvoorbeeld water, zakdoekjes en iets lekkers. Gelukkig had ik wel regenlaarzen en jasjes want met het onvoorspelbare weer hier in Nieuw-Zeeland kun je helemaal niets. Ook donderdag ging zo voorbij en ik ben tevreden in slaap gevallen. 

Woensdag ben ik eerlijk gezegd wel met buikpijn opgestaan omdat ik hoopte dat alles goed zou gaan!

Maar vrijdag kwam de klapper. Het was net na 9u en de moeder had de jongens naar de opvang gebracht. Autorijden mag ik nog altijd niet... maar daar heeft ze een oplossing voor verzonnen. Vrijdag begon met een verontschuldiging vanuit haar kant. Ze gaf toe dat ze lelijk heeft gedaan en dat ze onrealistische standaarden heeft gezet. Letterlijke woorden waren - I'm a bitch and I know it. But it is just so hard for me because I have this high standards and even Julian and mom do not always meet them, so how can I expect you would. I had a rough time after Lily was born and now it is time to change. Ik viel bijna om van verbazing maar bleef rustig luisteren naar wat ze had verzonnen en bedacht. Ik blijf in de ochtend met Lily terwijl de moeder met de jongens iets gaat doen of ze naar school brengt. Mijn rol verplaatst dus van de jongens naar de baby. Hier zit een emotionele geschiedenis achter die ik hier niet ga opschrijven, maar het was echt ontroerend en alles is nu helder. Er zitten behoorlijk wat persoonlijke problemen in de weg binnen dit gezin. Na deze openstelling vroeg ze of ik meeging naar de bibliotheek en toonde ze een oprechte interesse in mij. Ik stond nog altijd met mijn oren te klapperen en stom van verbazing maar deze nieuw kant van haar bevalt mij wel. 

In het weekend ben ik samen met Steffie en Ilona twee dagen naar Waiheke eiland geweest (fotoalbum). Eerst zou ik samen met Steffie en Franzi gaan om haar verjaardag te vieren maar de plannen zijn gewijzigd. Waiheke is een prachtig eiland met wonderschone natuur en uitzichten. Volgens mij heb ik wel 1000x gezegd hoe mooi het is en ik was net een kind in de snoepwinkel. Dit is precies de reden waarom ik voor Nieuw-Zeeland gekozen heb. Maar het meest bijzonder waren de dolfijnen. Op een paar meter van het strand zwom een drietal dolfijnen die rustig voor de kust bleven. Dit was geloof ik de eerste keer dat ik dolfijnen in het wild heb gezien en het was echt bijzonder. Op zondag hebben wij een 3,5 uur durende wandeltocht gemaakt die vooral in de hoogte ging. Berg op en berg af hebben wij een deel van de kust bewandeld. Halverwege was een stuk afgezet maar toen andere doorliepen zijn wij (heel stout) ook gevolgd. Dit was geen verkeerde keuze want het uitzicht was onbetaalbaar. Na even in het gras te hebben gezeten zijn wij onze tocht weer vervolgd. Bij aankomst op het ferry platform stond de boot net klaar dus zijn we opgestapt om in Auckland de avond te besluiten met een hamburg van Burgerfuel. Om ong. 7u was ik terug thuis waar ik uitvond dat de klok was verzet en er nu een 11u tijdverschil met Nederland is. Het was mij opgevallen dat de klok in de bus verkeerd stond maar ik heb er verder totaal niet bij stilgestaan. Met de technologie van tegenwoordig gaat bij mij alles automatisch. Ik heb dit aan Sally gevraagd en ze moest stiekem wel even lachen. Ze vroeg hoe het was en of ik mij had vermaakt en dat doet met goed. Wij hoeven zeker geen beste vrienden te worden maar een normaal gesprek zou toch zeker moeten kunnen. 

Vanmorgen was mijn eerste ochtend met het nieuwe rooster en bleef ik met Lily tot Sally thuis kwam. Dit ging prima en ik denk dat dit de juiste keuze is geweest. Zij kan nu opnieuw een sterke band met de jongens opbouwen en een beetje hupsen met een babytje kan ik ook. 

Ik kijk uit naar een voorspoedige toekomst en ben benieuwd wat hij mij gaat brengen.
Nogmaals bedankt voor alle lieve berichtjes en steun de afgelopen weken   

Laura 

Week 2

Hallo!

Tot zover is het nog een wekelijkse blog.

Allereerst wil ik iedereen die vorige week op welke manier dan ook op mijn blog heeft gereageerd bedanken   
Het doet me goed en heeft mij gemotiveerd om de afgelopen week positief in te stappen. Ik wilde het niet schrijven om zielig te doen maar om te laten zien dat dingen soms anders lopen dan dat je van te voren had gehoopt. Iedereen wil een leuk gezin waarmee een goede band kan worden opgebouwd en waarbij je welkom wordt ontvangen. Toch is dit niet altijd het geval en daar mag je best eerlijk over zijn. Emoties zijn menselijk en daarom vind ik het zo lief hoe jullie gereageerd hebben. 

De normale familieomstandigheden zijn teruggekeerd met het vertrek van oma Linda en de komst van de vader. 

Helaas was deze week ook niet helemaal zonder slag of stoot. Na contact met Dream au pair, Travel Active en lieve mensen om mij heen heb ik nogmaals geprobeerd om een gesprek te voeren met de moeder. Om het zacht uit te drukken is dat bijna onmogelijk en hield het dus snel op. Gelukkig is de vader thuis van zijn reis en vanmorgen is het mij opgevallen dat het gedrag van de moeder 180 graden is gedraaid. Er stond muziek aan en ze zong enthousiast mee. Ik twijfel daarom nog of ik ga vertellen hoe naar ik mij de afgelopen weken heb gevoeld of dat ik het maar gewoon laat en vooruit ga kijken naar een positieve toekomst. 

Afgelopen week heeft de moeder zéér duidelijk gemaakt hoe ze over bepaalde dingen denkt en daardoor ben ik ook gaan nadenken. Vooral het autorijden was haar grootste struikelpunt en iets waar ze niet overheen kan komen. Vandaag heb ik een rondje met de vader gereden en hij zei dat ik weet hoe je een auto moet besturen maar dat het gewoon een beetje onwennig is. Ik heb hierop mijn excuses aangeboden door te zeggen dat op het moment dat ik zei dat ik zelfverzekerd kan autorijden ik de rustige wegen van Horst en omgeving in gedachte had. Niet de wegen van een stad die ik niet ken. De moeder heeft nog altijd haar bedenkingen en morgen gaat ze mee naar de kinderdagopvang. Fingers crossed dat ik geluk heb en het verkeer me mee zit    Ik houd dus de hoop dat ik gewoon bij het gezin kan blijven maar eerlijk? Ik heb de afgelopen dagen vaak gedacht dat, hoe perfect alles op papier leek de praktijk gewoon geen match blijkt te zijn. Ik heb dus serieus getwijfeld of ik niet opzoek moet gaan naar een ander gezin. Ik ben te moe om nog te proberen en ik ga er ook niet meer aan trekken. Ik wil mij volwassen opstellen er het het beste van maken maar als het niet is dan is het niet, daar heb ik mij bij neergelegd. Oma Linda heeft al heel lief aangeboden dat ik eventueel bij haar andere dochter zou kunnen werken. Maar zover komt het dus hopelijk niet en kunnen we samen een oplossing bedenken. Ik vind de kinderen werkelijk te leuk en de band is echt aan het ontstaan daarom zou ik het vreselijk vinden als ik de jongens moet achterlaten. 

Verder heb ik afgelopen week geen bijzonder spannende dingen gedaan. Ik ben gaan wandelen met oma Linda, heb gegeten en koffie gedronken met Franzi (het Duitse meisje uit de buurt), Koffie gedronken met Zoë (een collega van het Meerdal die hier ook toevallig is), gebeld met Ivet die elders in NZ woont en GEZWOMMEN! In het centrum van Auckland is een zwembad dat ik vandaag ben gaan uitproberen en hij bevalt uitstekend. Helaas geen 2km maar, na een goede 1,5 km en een heerlijk kwartiertje in het bubbelbad ben ik voldaan naar huis gekeerd. Mijn hoofd leeg van alle spanningen en klaar voor een nieuwe week vol verrassingen. Verder ben ik nog naar het ART museum geweest en heb ik mijn dag volgemaakt in de winkelstraat. Alleen gekeken en niets gekocht #trots  . Zaterdag is afgesloten met de meest teleurstellende lasagna ooit maar gelukkig was hij niet duur. De lasagna werd opgewarmd in een magnetron. Dan mag je toch geen restaurant heten of wel?!?!

Komende week ga ik op dinsdag naar de bioscoop met een groepje andere au pairs, een uitje dat vanuit Dream au pair is geregeld. Dream au pair organiseert regelmatig uitjes waarvoor je jezelf vrijblijvend kunt aanmelden. Voor komend weekend staat een dagje Waiheke op de planning om de verjaardag van Franzi te vieren. Het is de bedoeling om een wijntour te doen maar die plannen zijn nog vaag. Eigenlijk stond Waiheke voor dit weekend op de planning maar door misverstanden in de groep waarmee ik zou gaan is dat afgeblazen. Beter ook anders had ik geen rondje kunnen rijden. 

Bedankt voor het lezen en tot de volgende!
Aan het fotoalbum zijn enkele foto's van deze week toegevoegd. 

Dikke kus   

Week 1: Lang verhaal, 3 alinea's dus ga rustig zitten.

Hallo!

De eerste week is alwaar voorbij   Een week vol emoties en nieuwe indrukken.

Sommige die ik toevallig heb gesproken heb ik al verteld dat de afgelopen week een achtbaan aan emoties was.
(Mocht je meer zin hebben in een leuk verhaal? begin dan bij de tweede alinea  )

Alinea 1: Lang verhaal kort- De afgelopen week heb ik een behoorlijk gevoel van heimwee (denk ik) gehad. Mijn emoties waren overal en nergens en de tranen hebben rijkelijk gevloeid. Gelukkig hebben pap, mam, Teun, oma Linda en vrienden een luisterend oor geboden en kon ik bij hen uithuilen. De reden van de tranen is een gecompliceerd verhaal maar ik voelde mij vooral een beetje te veel binnen de hectiek van de familie. Kleine samenvatting: vader is sinds 1 september op zakenreis en als extra handje is oma Linda in huis. Dit betekent dat er drie volwassenen zijn waarvan 1 de oma is en de ander een vreemd gezicht. Ze trekken veel naar de moeder en zijn vooral erg vragend naar haar aandacht. De tweeling is erg aan het rebelleren en testen en gaat regelmatig over de lijn. Daarbij is er nog een baby die de aandacht wil en als ze alle drie gelijk schreeuwen is de hel los. Omdat ik mij geen raad weet met de situatie en ik niet de handvaten kreeg om aan de slag te gaan was het erg lastig om de eerste dagen mijn draai te vinden. Daarbij is de moeder gewond geraakt aan haar oog en precies op dat moment waren de kinderen in de aller slechtste staat van zijn. Oma en ik waren radeloos en hebben onze macht volledig uit handen gegeven. De warme klik die ik tijdens de Skype gesprekken en emails voelde zijn in ieder geval nergens aanwezig geweest. Ik kan het ze niet kwalijk nemen en de situatie is ongewoon maar het is naar om te denken dat je in de weg loopt in plaats van een hulp bent. Uiteindelijk ben ik in huis om werkzaamheden te verlichten en niet om meer werk te kosten. Maar, de tijd zal het leren en na volgende week is de situatie weer als normaal. Vader is thuis en oma is weg. De moeder is een stay-at-home mom en heeft na de geboorte van Lily een jaar onbetaald verlof opgenomen. Dat is in Nieuw-Zeeland heel gewoon, wel heeft ze gezegd dat ze weer langzaam parttime wil gaan werken. Op dagen dat de jongens niet naar de dagopvang gaan neem ik ze mee zodat de moeder bij de baby kan blijven. Klink als een prima plan maar met oma in huis nog niet uitvoerbaar. Ik geef het dus nog even de tijd.

Alinea 2: Daarnaast heb ik ook leuke dingen gedaan afgelopen dagen!
Ik heb met Steffie, een Nederlands meisje, op vrijdag afgesproken voor koffie. De reis hierna toe was een hele tocht omdat de bussen niet aangeven bij welke halte je bent. Dit betekent dat als je niet oplet je voorbij de halte bent, dit heeft geresulteerd in 10 minuten teruglopen naar de plek waar bij hadden afgesproken. Op de terugweg ben ik aan de verkeerde kant van de weg in de bus gestapt waardoor ik van de eindbestemming wegreed... Gelukkig kwam ik daar na 3 haltes achter en stond ik niet in niemandsland. Al met al was de busreis een hele ervaring.
Met Steffie klikte het goed genoeg om er op zaterdag meteen een dagtochtje naar Rangitoto achteraan te plakken. Rangitoto is een vulkaan voor de kust van Auckland en op 20 minuten varen met de ferry (zie plattegrond). Ik ben niet zeeziek geworden maar dat scheelde weinig    De vulkaan is een prachtig wandel- en natuurgebied waar je uiteindelijk aan de top uitzicht hebt over de begroeide krater en 360 graden uitzicht over Auckland en omgeving. Op weg naar boven loop je langs lavagesteente en over ongelijke en soms gladde paden. Het heeft dus ook een paar keer weinig gescheeld of een van ons was gestruikeld of uitgegleden. Na een hele dag samen hebben Steffie en ik besloten dat we elkaar best nog eens willen zien en daarmee is de eerste stap in een vriendschap gezet. De foto's van Rangitoto staan in het fotoalbum!

Vanmorgen heb ik met Franzi afgesproken voor koffie en daarna de dag samen doorgebracht. Franzi is een Duitse au pair die hier aan haar tweede jaar bij het gezin is begonnen, haar nummer heb ik van de vorige au pair gekregen omdat ze dacht dat het vast wel zou klikken. Ook zij heeft een moeilijke start gekend en kan zich daarom helemaal vinden in mijn verhaal. Na een koffie en ontbijt zijn we gaan wandelen en een paar uur later voor lunch gaan zitten. Uiteindelijk heb ik besloten om te gaan avondeten met het gastgezin om toch een soort 'bonding time' te hebben. Franzi heeft mij een rondleiding door de buurt gegeven en laten zien waar bijvoorbeeld de bibliotheek en de binnenmarkt is. Ze heeft de club laten zien en aangezien ze over 2 weken jarig heeft ze mij bij deze alvast uitgenodigd. Ook met Franzi zie ik wel een vriendschap beginnen! Wij hebben in ieder geval voor komende week afgesproken om na het werk even te gaan wandelen of tussen de middag voor koffie af te spreken.

Ook heb ik de afgelopen dagen goed contact onderhouden met Ivet. helaas is Ivet niet in de buurt en is afspreken wat onhandig maar... we hebben gezegd dat we elkaar zeker komen opzoeken en weekendtrips worden al langzaam uitgestippeld.

Alinea 3: 
Wat mij verder is opgevallen de afgelopen week is dat het huis erg gehorig is en je geen geheimen kunt hebben tenzij je in gebarentaal spreekt. De ramen zijn van enkelglas en onder de voordeur zit een hele grote kier, daarbij is het huis ook niet geïsoleerd waardoor het erg koud kan zijn   Gelukkig komt de zomer langzaam maar zeker en kan ik bijna mijn bedsokken wegdoen. Maar doordat het huis zo gehorig is ben ik iedere morgen tussen 6 en half 7 wakker want dit is het moment waarop de kinderen beginnen met schreeuwen. Zelf word ik pas om 8u in de keuken verwacht waardoor het mij wel een mooie kans biedt om even met het thuisfront te spreken. Daarbij zijn ook nog alle huizen van hout en worden ze niet door iedereen even netjes onderhouden. Dit maakt dat sommige huizen vervallen zijn (zie fotoalbum) en dat maakt het straatbeeld niet erg fraai. 

Ook heb ik op dinsdag een poging gedaan om auto te rijden maar dat was een minder geslaagde actie. De wegen hier zijn erg druk en voorsorteren om rechts af te slaan gebeurt door op het verdrijvingsvlak te wachten. Je parkeert je auto een soort van midden op de weg waardoor je een 5-baansweg hebt gecreëerd. Heel ongewoon. Daarbij rijdt de familie een grote 4x4 automaat terwijl ik normaal in een geschakelde personenauto rijd. Resultaat- remmen met links en dat is een slecht idee! De heuvels maken het ook niet gemakkelijk en Sally is de slechtste bijrijder ooit. Ze heeft doodsangst uitgestraald en voorlopig stap ik niet meer in de auto. Ze heeft al aangegeven dat als Julian terug is hij met mij kan gaan oefenen buiten de spits. Ondanks dat ik in Engeland ook links heb gereden (uiteraard) is het al 4 jaar geleden en de plaats op de weg is opnieuw even wennen. Daarbij komt dat ik normaal geen drukke 4-baansweg oversteek en het stadsverkeer iets drukker is dan de gezellige straten van Horst en Newbury. Er zal vast een dag komen dat ze mij vertrouwen. In de vrije tijd ga ik sowieso met de bus omdat de auto alleen tijdens werkuren beschikbaar is. 

Wie het hele verhaal heeft gelezen, bedankt! En natuurlijk ook als je het niet helemaal hebt gelezen vind ik het leuk dat je interesse hebt getoond   Het komt dus zeker weten allemaal goed maar het heeft tijd nodig. Jullie hoeven mij daarom ook niet zielig te vinden maar omdat het ook een deel van de ervaring is wilde ik het ook met jullie delen. 

Voor komend weekend staat er nog niets op de planning maar wie weet.
Tot de volgende. Kusje